|
06.11.2009
ZARZĄDZENIE Nr 114
PREZESA RADY MINISTRÓW
z
dnia 11 października 2002 r.
w sprawie ustanowienia
Kodeksu Etyki Służby Cywilnej.
(M.P.
z 2002 r Nr 46, poz. 683)
Mając
na względzie podstawowe kryteria wykonywania zadań Państwa w urzędach administracji
rządowej, wyrażone w art. 153 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w
art. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr
49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116,
Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 150,
poz. 1237 i Nr 153, poz. 1271), oraz konieczność ich pełnej realizacji w
praktyce działania korpusu służby cywilnej;
w
celu ustanowienia standardów postępowania, których powinni przestrzegać
urzędnicy i pracownicy służby cywilnej, oraz wspomagania ich w prawidłowym
wypełnianiu tych standardów, w zgodzie z oczekiwaniami społecznymi i
obywatelskimi;
biorąc
pod uwagę Rekomendację Komitetu Ministrów Rady Europy nr R/2000/10 z dnia 11 maja 2000 r. w
sprawie kodeksu postępowania urzędników w służbie publicznej;
na
wniosek Szefa Służby Cywilnej, przedłożony po zasięgnięciu opinii Rady Służby
Cywilnej
-
stanowi się, co następuje:
§ 1. Ustanawia się Kodeks Etyki
Służby Cywilnej, stanowiący załącznik do zarządzenia, i poleca jego sumienne
stosowanie w służbie.
§ 2. Szefowi Służby Cywilnej
powierza się upowszechnianie Kodeksu Etyki Służby Cywilnej wśród urzędników i
pracowników służby cywilnej, badanie praktyki jego stosowania, a także
wyjaśnianie na tle praktyki jego postanowień.
Załącznik do zarządzenia
Nr 114
Prezesa
rady Ministrów
z
dnia 11 października 2002 r.
KODEKS ETYKI SŁUŻBY CYWILNEJ
§ 1. Władza
państwowa jest władzą służebną w stosunku do praw obywateli i prawa w ogóle. Członek korpusu służby
cywilnej traktuje pracę jako służbę publiczną, ma zawsze na względzie dobro
Rzeczypospolitej Polskiej, jej ustrój demokratyczny oraz chroni uzasadnione
interesy każdej osoby, a w szczególności:
1) działa tak, aby jego działania mogły być
wzorem praworządności i prowadziły do pogłębienia zaufania obywateli do państwa
i jego organów;
2) pamiętając o służebnym charakterze własnej
pracy, wykonuje ją z poszanowaniem godności innych i poczuciem godności
własnej;
3) pamięta, że swoim postępowaniem daje
świadectwo o Rzeczypospolitej Polskiej i jej organach oraz współtworzy
wizerunek służby cywilnej;
4) przedkłada dobro publiczne nad interesy własne
i swojego środowiska.
§ 2. Członek
korpusu służby cywilnej wykonuje obowiązki rzetelnie, a w szczególności:
1) pracuje sumiennie, dążąc do osiągnięcia
najlepszych rezultatów swej pracy i mając na względzie wnikliwe oraz rozważne
wykonywanie powierzonych mu zadań;
2) jest twórczy w podejmowaniu zadań, a
wyznaczone obowiązki realizuje aktywnie, z najlepszą wolą, nie ograniczając
się jedynie do ich litery;
3) nie uchyla się od podejmowania trudnych
rozstrzygnięć oraz odpowiedzialności za swoje postępowanie; wie, że interes
publiczny wymaga działań rozważnych, ale skutecznych i realizowanych w sposób zdecydowany;
4) w rozpatrywaniu spraw nie kieruje się
emocjami, jest gotów do przyjęcia krytyki, uznania swoich błędów i do
naprawienia ich konsekwencji;
5) dotrzymuje zobowiązań, kierując się prawem i
przewidzianym trybem działania;
6) racjonalnie gospodaruje majątkiem i środkami
publicznymi, z dbałością o nie i będąc gotowy do rozliczenia swoich działań w
tym zakresie;
7) jest lojalny wobec urzędu i zwierzchników,
gotów do wykonywania służbowych poleceń, mając przy tym na względzie, aby nie
zostało naruszone prawo lub popełniona pomyłka;
8) wykazuje powściągliwość w publicznym
wypowiadaniu poglądów na temat pracy swego urzędu oraz innych urzędów i organów
państwa;
9) rozumie i aprobuje fakt, iż podjęcie pracy w
służbie publicznej oznacza zgodę na ograniczenie zasady poufności informacji
dotyczącej również jego życia osobistego.
§ 3. Członek
korpusu służby cywilnej dba o rozwój własnych kompetencji, a w
szczególności:
1) rozwija wiedzę zawodową, potrzebną do jak
najlepszego wykonywania pracy w urzędzie;
2) dąży do pełnej znajomości aktów prawnych oraz
wszystkich faktycznych i prawnych okoliczności spraw;
3) jest gotów do wykorzystania wiedzy
zwierzchników, kolegów i podwładnych, a w przypadku braku
wiedzy specjalistycznej - do korzystania z pomocy ekspertów;
4) zawsze jest przygotowany do jasnego -
merytorycznego i prawnego - uzasadnienia własnych decyzji i sposobu
postępowania;
5) w wykonywaniu wspólnych zadań
administracyjnych dba o ich jakość merytoryczną i o dobre stosunki
międzyludzkie;
6) jeżeli w sprawie są wyrażane zróżnicowane
opinie, dąży do uzgodnień opartych na rzeczowej argumentacji;
7) życzliwy ludziom, zapobiega napięciom w pracy
i rozładowuje je, przestrzega zasad poprawnego zachowania.
§ 4. Członek
korpusu służby cywilnej jest bezstronny w wykonywaniu zadań i obowiązków,
a w szczególności:
1) nie dopuszcza do podejrzeń o związek między
interesem publicznym i prywatnym;
2) nie podejmuje żadnych prac ani zajęć, które
kolidują z obowiązkami służbowymi;
3) nie przyjmuje żadnej formy zapłaty za
publiczne wystąpienia, gdy mają one związek z zajmowanym stanowiskiem lub
wykonywaną pracą służbową;
4) w prowadzonych sprawach administracyjnych
równo traktuje wszystkich uczestników, nie ulegając żadnym naciskom i
nie przyjmując żadnych zobowiązań wynikających z pokrewieństwa,
znajomości, pracy lub przynależności;
5) od osób zaangażowanych w prowadzone sprawy nie
przyjmuje żadnych korzyści materialnych ani osobistych;
6) nie demonstruje zażyłości z osobami publicznie
znanymi ze swej działalności politycznej, gospodarczej, społecznej lub
religijnej, wystrzega się okazji do promowania jakichkolwiek grup interesu;
7) szanuje prawo obywateli do informacji, mając
na względzie jawność działania administracji publicznej, dochowując przy tym
tajemnicy ustawowo chronionej;
8) akceptuje ograniczenia możliwości podjęcia
przyszłej pracy u osób, których sprawy były lub są prowadzone przez
zatrudniający go urząd.
§ 5. Członek
korpusu służby cywilnej w wykonywaniu zadań i obowiązków jest neutralny
politycznie, a w szczególności:
1) lojalnie i rzetelnie realizuje strategię i
program Rządu Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na własne przekonania i
polityczne poglądy;
2) przygotowując propozycje działań administracji
rządowej, udziela obiektywnych, zgodnych z najlepszą wolą i wiedzą, porad i
opinii zwierzchnikom;
3) nie manifestuje publicznie poglądów i sympatii
politycznych, a jeżeli jest urzędnikiem służby cywilnej, to nie tworzy i nie
uczestniczy w partiach politycznych;
4) dystansuje się otwarcie do wszelkich wpływów i
nacisków politycznych, które mogą prowadzić do działań stronniczych, i nie angażuje
się w działania, które mogłyby służyć celom partyjnym;
5) dba o jasność i przejrzystość własnych relacji
z osobami pełniącymi funkcje polityczne;
6) nie uczestniczy w strajkach lub akcjach
protestacyjnych, zakłócających normalne funkcjonowanie urzędu;
7) eliminuje wpływy polityczne na rekrutację i
awanse w służbie cywilnej.
1. Przegląd Służby Cywilnej_lipiec-sierpie_2009_r
|